Kayıtlar

Kasım, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Laila'nın Yaptıkları

Resim
Tanıştırayım, adı  Laila.
80 lerin başında, uzaklardan gelmiş. Kendisi ömrünün son 23 yılını benimle geçirdi.İyidir,hoştur da laf aramızda biraz inatçıdır. Bu yüzden arada birbirimize kızsak da, genelde iyi anlaşırız. Öyle ki kaç defa işinden istifa etmeye, beni bırakıp gitmeye kalktı her defasında ne yapıp ettim hayattan kopmasına izin vermedim.
Parçaysa parça. Bulunmadı mı, kaynak. Yok o da mı kırıldı, çıkma. Olmadı, çakma... Birlikteliğimiz böylece sürüp gidiyor.
Hele son zamanlarda pek bir samimi olduk. Bir nazarlık mı taksam ne ?



SP Li Çocuklarımız İçin Hediyeler Hazırlıyoruz. Bize Katılır mısınız ?

Resim
Serçev
************
Her sene bu vakitler Lösev için örer, diker olmadı satın alır çocuklarımıza hediyeler hazırlardık ya.
Bu yıl adresimizde küçük bir değişiklik yapalım dedim.
Yine çocuklarımız için, yine hayatın farklı kulvarlarında yürümeye çalışan minik savaşçı yürekler için.
Serabral Palsi li çocuklar için.

SP, anlayacağımız hali ile Beyin Felci demek.
Doğum esnasında yada daha öncesinde oluşabiliyor. Yazık ki, ülkemizde her gün 15 Serebral Palsili bebek dünyaya geliyor.

Onların bir kısmı yürüyemiyor, bazıları konuşamıyor, göremiyor, duyamıyor. Bazıları bu yoksunlukların tümünü birden yaşıyor. Ama, hepsi sevgiyi hissediyor. Hem de derinine, hem de coşkuyla.
Onun için böyle güzel gülüyorlar, insanları kollarını kocaman açarak karşılıyorlar.
Onlar ki cennete gitmeden önce dünyaya bir uğrasın diye aramıza gönderilmişler sanki.
Elbette her yaratılanın bir sebebi hikmeti vardır. Onlar da, kavgalar, hırslar, çekişmeler içinde olanlara bir fırsat sunmak için geldiler belki bu dünyaya.

Şi…

500 Defa

Resim
Bu blog da bir sayfa açıp hayata 500 kez yazmışım.
 Kim okur, ne düşünür, beğenir, beğenmez pek de umursamamışım galiba. Yok yok , zaman zaman kendime " boşver " demişim de...Bazen akıllı-uslu görünmeye pek bir gayret etmişim.
Mutlak bahsetmişimdir daha evvel.
Ben uzun yıllar blog yazan değil,okuyanıydım :)
Okudum,yapılan harika işlere özenip çok şey öğrendim.Sonra bir forumdaki ( Altın Örgü ) yardım çağrısından haberdar olup katıldım aralarına.
Birden aynı işleri yapmaktan zevk alan pek çok arkadaşım oluverdi. Bugün de bu sayfaları takip eden,beni çok önceden tanıyan,gerçekten gönlümde yeri olan güzel insanlar.
Yıllarca forumun bir köşesinde  "Bir Tatlı Huzur" başlığı altında yazılar yazdım.Kimi gün bir şiirle, kimi gün bir fotoğrafla  hayatın gülen yüzünü göstermeye, aslında görmeye çalıştım.
Bir çok yardım etkinliği düzenledim sonra.Hasta çocukların, yanlız kalmış yaşlıların, yardım bekleyen okulların adresleri eklendi defterlerimize.
Dünyanın uzak köşelerinden…

Hayat Geçip Giderken

Resim
Ara sıra elime alıyor olsam da bu bebek yeleği bitti.
Pek ağırbaşlı bir şey oldu  canım : )


 Bugünlerde kumaşlarla,iğne ipliklerle,düğmeler ve de dantellerle epeyce haşır neşirim. Gelgelelim dikiş dikmek gerçekten sabır işi. Hele ki benim gibi eli uçan birilerine göre hiç değil.  Lakin ben inatla,dike söke devam ediyorum çalışmalara. Tabii buna dikiş dikmek deniyorsa ; ) Ben sabrımı (daha doğrusu sabırsızlığımı) terbiye etmeye çalışıyorum aslında.

Bir kumaş çanta daha.
Görende yakında marketlere seri üretime geçiyorum sanacak.


İşin en zevkli tarafı süslemek.



Project Bag.
İlk duyduğumda evrak çantası falan sanmıştım inanır mısınız?.
Bunlardan Serpil'e Güney Afrika dan bir çift geldiğini duyunca bakayım dedim.
Bir ne göreyim! Bu bizim bildiğimiz kırk yıllık el işi torbası ayol .
Uzak ülkelerden yazışıp tanıştığım bir çok el işi tutkunun arayıp bulamadığı şey.
Elim değmişken birkaç tane de bunlardan dikivereyim dedim.
Benimki biraz değişik oldu.N'apayım, bu modelin dikim aşamala…

Mevsimlerden ; Tiyatro

Resim
Sonbahar ; Ankara da uzun güneşli günler,serin sabahlar,ayakkabılarınız çamurlanmadan gezebileceğiniz yağmursuz ılık günler demektir. Sergiler,konserler başlar ekimle birlikte. Tiyatroların önü cıvıl cıvıldır. Bir de arkadaşlarınız varsa yanınızda, her şey pamuk helva tadındadır zaten. Yani,dünyanın hiç bilmediğiniz çarkları dönüp durmaya,öğütüp çiğnemeye devam ederken son hızla her şeyi, sahnedeki oyunla başka hayatlara sızıvermenin tam zamanıdır Ankara da sonbahar...


Demiştim ya.

Ankara da Evkaf Apartmanı da Devlet Tiyatrolarının bence en güzel binasıdır. Cumhuriyetimizin ilk yıllarında yapılan bu tarz yapılar başkent de parmakla sayılacak kadar az olduğundan, bu muhteşem yapı hemen çarpar gözünüze. Kapılardan birinin kenarında,pirinç plaketlerin üzerinde vakti ile burada kalan sanatçıların isimleri yazar. Orhan Veli, Ahmet Hamdi Tanpınar...
( Bina dış görseli int. alıntısıdır )

Geçen akşam bu binanın bünyesindeki Küçük Tiyatro ya  "Soğuk Bir Berlin Gecesi" adlı oyunu izlemek üzere g…

İmza : Kızın

Resim
Yitik Ülke Yayınları/Anlatı Dizisi

Bu kitabın sayfalarında 100 den fazla kadının babalarına yazdıkları mektuplar var. Kimi ekranlardan tanıdığınız bir babanın kızı, kimi kariyer sahibi, kimi anne, kimi tanıdık bir yüz, kimi şu, kimi bu.... Biri ben!
Geliri 21.Yüzyıl Eğitim Ve Kültür Vakfı (YEKÜV) tarafından ihtiyaç sahibi kız çocuklarının eğitimi için harcanacak olan bu kitapta  tüm bu kadınların kristal kalplerinin bir köşesini göreceksiniz. Üzerinde bin bir ışıltı ile ''Baba'' yazıyor.


(Kitap 24 Kasım'da Tüyap Kitap Fuarında Yitik Ülke Standında görücüye çıkıyor.Bu tarihten sonra kitapevlerine dağıtımı olacakmış.
İdefix ön siparişleri 15 Kasım itibarı ile  % 15 indirimli fiyat üzerinden kabul ediyor.

İmza.Kızın'nı büyük bir sabır ve özveri ile hayata geçiren
Sevgili Banu, Selgin ve Esra Hanımlara şahsım ve oğullarım adına çok teşekkür ederim.

*******


Buraya saklayayım da, hiç kaybolmasın :)
Neyi mi?
İşte bunu.Sayfanın üzerindeki tanıtım yazım basında   :O

Bu Günlerde

Resim
Dikiş Perisini kanadından yakalayıp hapsetmiştim ya bizim eve.
İşe yaradı,görüldüğü gibi.

 Kot pantolon parçası mutfak önlüğüne dönüştü.




Kocaman bir alış veriş çantası dikildi.


 Astarlandı,ceplendi.


 Yetmedi biraz da süslendi.




A4 Ebatlı kitaplar için bir kap dikildi.
Elyaflı,kendinden ayraçlı pufuduk bir şey oldu.


 Muhtemel sahiplenici bilindiğinden fazla gösterişten kaçınıldı ama elmalı düğme ile yeni sahibine  gönderme yapıldı.




Yine içine kitap, tablet konabilecek çanta içine zarf çanta hazırlandı.
Su taşı ile süslenip çıtçıtlandı,düğmelendi.




Şimdi bu niye kondu buraya bilmiyorum.Bir şey uyduramadım.
Görüntü güzel bir kere onun için olsun.


Dışarıda arada gülen,arada kararan bir gökyüzü varken benim dikişlerim bitmek bir yana çoğaldı arkadaşlar. Bu nasıl oluyor ? Derseniz...Elime makas geçince bana anlamadığım bir şeyler oluyor. Kesip biçip yığıyorum kumaşları. Hayır, duyan da kırk yıllık terzi sanacak. Havadan mı acaba?


Sevgi İle Anıyoruz

Resim