Bir sığınağın var mı?Diye sorsanız eğer, hiç tereddüt etmeden,
Evet,bir camiinin serin loşluğu derdim.
Küçük bir kız çocuğu iken,ninemin elinden sımsıkı tutarak her cuma ziyaret ettiğim Eyüp Sultan benim çocuk telaşlarımın bir süreliğine durduğu yerdi.
Büyüklere has o dinginlik usulca beni de sarar,kocaman serinlikte efsunlu bir sesten hiç susmayan Kur-an ı dinlerdik.
O mekanda her şeyin başka olması gerektiğini bilirdi çocuk aklım.
Düzgün oturmalı,konuşmamalı ,ki benim için en zoru buydu,nineciğim
-hadi artık.Diyene kadar beklemeliydim.Sonrasında Hazret in sandukasının ayak ucunda,parmaklıkların önünde birlikte dua ederdik.
Ben bugün de gittiğim her yerde camileri ziyaret ederim.
En çok sokak aralarında,cemaati birbirine ahbap,küçük,tarihi camileri severim.
Hacettepe Üni. Hast.nin arka tarafında Karaca Bey Cami var.
Bahçesinde Karaca Beyin ve oğullarının sonsuz ikametgahı olan bir küçük yapı .
Geçerken ziyaret ettiğim,serin loşluğuna sığındığım.
Zamanla tanıdık olduğum,alıştığım.Uzun zaman uğramadığımda özlediğim.
Sanıyorum her birimizin gönlünde böyle gizli sığınakları vardır.
