Öyle Bir Geçer Zaman Ki

Kimlerin ellerinin sıcaklığı var üzerlerinde bilmiyorum.
Kimler dizildi işlemeli sininin etrafına?
Kömürlü ütü gezinirken beyefendinin pantolonu üzerinde hangi hanımın yanaklarını alladı?
Onu da bilmiyorum.
Sadece içimi ısıttıklarını biliyorum ben.
Kış günü buharı tüten bir bardak çay gibi.

Radyolu Günler

Bizim evdeki Siemens dı.
Ya sizdeki?

Ve, Dahası

Tam ortada duran var ya...
Hani babamın 60 yıllık sigara tabakasının önünde.
Hani hem çaydanlık,hem çinili,hem nazar boncuklu,hem laleli de ,
üstelik üzerindeTurkey yazan..
İşte o en son katılan sıraya.

St Petersburg şehrinin iki farklı kabartma amblemi var üzerinde bu dikiş yüksüğünün.

Al yanak Matruşka olan tahtadan elbette.

Porselenin üzerindeki Nefertiti (güzelden gelen) mi acaba?

Siyah mineli olan metal üzerine işlenmiş.
Hemen yanındaki güzelliğini sadeliğinden ve anılardan alana ise
paha biçilmez benim gönlümde.

Dikiş Yüksükleri

Yükte hafif,pahada hafif benim biriktirdiklerim.

Rusya dan,Mısır dan ve aileden...Şimdilik.

Dahası var.

Bu gece

Şipşirin bir hediye sevenden,

sapları kısa diye kıyamadıklarım,

patikleride olsun dediğim,

eskimeye yüz tutan saç tokam..
Sizler için arz-ı endam eylediler .

Aslında aklımda dikiş yüksüklerimin resmi geçidi vardı ya;
Fotoğraflarına baktım,beğenmedim.
Sonra bu küçük kareler gülümsedi dosyadan.
Bu sayfalarda yer alsınlar istedim.