Son gezi, İlk paylaşım

Geçen yılın sondan bir önceki günü, son Ankara gezisinde yine çok sevdiğim, ruhuma çok iyi gelen o yere, II. TBMM Binası Cumhuriyet Müzesine gittim.

Daha bahçeye girişte zaman geriye doğru hızla akıp gidiyor.

O, Ülkü'nün elinden tutmuş, size eşlik etmek üzere yanınızda beliriveriyor.

Çift kanatlı kapılar açık. Buyur ediyor küçük büyük, yaşlı genç demeden herkesi.

Saygı, şükran havada elle tutulabilir bir şey sanki.
Tüm ziyaretçilerde suskun bir minnet.

 

 Nutuk taş plakda.

Odalar, nakışlı tavanlar ve ille de avizeler.

Neler neler anlatıyor gibiler.

O süveteri nerede görsek tanırız değil mi?

Onca özlü sözü duvarlarda yerini almışken, bu defa bunun önünde durdum.

Düşündüm..... Tekrar okudum. Tekrar....

 

Rica ettim, bir genç bu fotoğrafı çekti.
Aynı kareye girdik Ata'm ile bir kere daha.

Sonra Ulus caddelerini dolduran o çok sevdiğim, mütevazi kalabalığa karıştım.

Kuruyemişçilerin önü, halin için, kahvaltılıkçıların kapı önleri yılbaşı gecesi için alış veriş yapan Ankaralılarla doluydu. Telaşlı kalabalıklar insana kendini daha yalnız hissettiriyor diye düşündüm.

Ptt Pul Müzesine kapıdan şöyle bir uğrayıp 2018 masa takvimlerimi aldım.

Geçen yıl çok işime yaramıştı onlar. Gelenekselleşti, başka kullanmam :)

Buluşalım!

Küçükle buluşup Ankamall alt katta açılan "LOKUM" adlı mekanda 

"manda kaymaklı ve tel kadayıflı lokum"eşliğinde kahvelerimizi içtik. Hararetle tavsiye edebileceğim bir ürün yelpazesi var bu işletmenin. Tüm malzemelerin taze taze Afyon dan  geldiğini söylediler.

Nasıl lezzetliler anlatamam. 

Bak şimdi yine canım istedi. Ne olacak benim bu sevdam ?

Bu dopdolu gün 2017'nin son gezmesi, 2018'in de ilk paylaşımı oldu.
Benim de ruhum dinlenirken, yine bedenim yoruldu.


Yine de güneşli kış günlerini, bir şeyleri bahane ederek mümkün olduğunca dışarıda geçirmeli derim.
Haksız mıyım?

Serçev Çocukları ve ben, "Yeni yılınız Kutlu Olsun !" Diyoruz :))

Dün Serçev'in Çukurambardaki merkezinde haftalık koro çalışmasını da fırsat bilip bir kutlama  yaptık. Bu yıl balo salonu sponsoru bulunamadığı için Engelsiz Oyun Parkı'nın içindeki prefabrik yapımızda, ki burası Serçev binası oluyor aynı zamanda, annelerimizin yaptığı pasta börek ve çocuklarımızın yaptığı müzik eşliğinde harika bir Yılbaşı Partisi düzenlendi. 

İlk defa bu kadar içiçe ve  hep birlikte sohbet imkanı bulduğumuz bir eğlence oldu.

Kucaklarında resim defterleri boyalar kalemler kalemlikler.... bir yandan atıştırmalar :)

Söz verdiler bana da birer resim yapacaklar. ben de söz verdim onları sergileyeceğim.

Süheyla Hanim kurucu başkanlarımızdan. 

DT sanatçısı, SPli bir çocuk annesi Organizatörümüz, sunucumuz, moral kaynağımız, kısaca

 herşeyimiz. Tanıdığım en zarif kadınlardan biridir ayrıca. Her gördüğünde sarılır, teşekkür eder, öper.

Size kendinizi dünyanın en önemli ve güzel  işini yapıyormuşsunuz hissini yaşatır.

Güzel Ezgi (ezgissimo),  bu fotoğraf bizden sana yeni yıl kartpostalı olsun :))

Paketini açmış, yaka iğnesini taktırmış, beni çağırdı göstermek için.

Kaçırır mıyım, hemen çektim :)

Ve bizim "anne" tanımının en muhteşem örnekleri.

Gerçekten, gerçekten sizlere müteşekkirler. Hatırladığınız sevdiğiniz emek verdiğiniz için her anne gibi evladınını sevindirene duacı.

Kocaman bir aileyiz biz. Sizler onları görmeseniz, ellerini tutamasanızda biliniz ki bu ailenin bir parçasısınız. Dün iyice ve bir kez daha anladım.

2017 en güzel böyle uğurlanabilirdi benim için. 

İyi ki varsınız.

Yeni Yılınız Kutlu Olsun Sevgili Dostlar !

( Daha önce ki kutlamalarımızdan ikisi burada, burada,)

Irmak size selam söyledi :)

Irmak henüz 4,5 yaşında ama o kocaman bir kahraman! 

Irmak'a daha 32 günlük iken lösemi teşhisi konmuş. 3 aylık olunca da kemoterapiye başlanmış. Birkaç gün önce kontrolleri için gelmişler Anlara'ya. Lösante de karşılaştık bugün. Aslında yıllardır giderim ama iç mekanlarda ve özellikle çocuklarımızla fotoğraf çekimi yasaktır. Hikayeleri de uluorta paylaşılmaz ama bugün durum başka. Irmak'ın annesi özellikle anlattı "paylaşın" dedi.

 "Umut hep var" demek için.

Bu arada Irmak'ın tahlilleri tertemiz çıkmış. Bugün evlerine dönüyorlarmış :)

Bu güzel gözlü küçük melek poşetleri taşıdı, hediyelerimizi bizimle yerleştirdi.
Bir ona bir diğerine koşup durdu. Sonra kendi hediyelerini seçti.Pembe bir yastık mavi bir çanta ve zürafa kumbara... Hatta bir hikaye kitabı istedi.Annesi "fazla oldu arkadaşlarına da kalsın" deyince bırakıverdi. Kıyabilir miyim hiç ? Bu gece güzel bir masalla uyusun istedim. O kitabını aldı, karşılığında bize bir başarı hikayesi armağan etti. Annesi de sizlere defalarca teşekkür etti. 

*************

Sabah erkenden kalkıp son gelen paketlerimi dizdim böyle sonra ayırdım tek tek.

O oraya bu buraya.. diye diye.

Tuttuk Lösev'in yolunu. 

Yine güler yüzle karşılandık.

Sonra... Sonrası bildiğiniz gibi işte....

Yola Çıkıyoruz

Son halimiz pek karışık.

Hazır saflara dizilmişler, paketlemeden önce bir çekeyim dedim.

Konya dan, Antalya dan, İzmir den, Tekirdağ dan... Güzelim İstanbul dan. 

Daha birçok, birçok yerden geldi bunca emek. 

Önce paylaştıklarım başka. Bunlar son posta diyeceğim ama değil. Arada derede gelenler. 

Önceki gün fırsat bulup fotoğraflamıştım.

Sonrasında 3 paket daha geldi. Balıkesirde yaşayan, Küçük Ev den komşum, bereler atkılar örmüş, onlar geldi mesela. Gamze'ciğim dayanamamış, "son güne yetişse de olur" deyip kırtasiye malzemeleri dolu bir kutuyu yola düşürmüş. Şule'm, canımın içi arkadaşım,dostum, uğurum.. Yollarda aradı beni nefes nefese," ne bulursam aldım, isteğin yere götür" demeye...

Burada görünenden çok daha fazlalar.

Yarın Lösev'e, öbür gün Serçev'e gidiyoruz kısmetse.

Huzurevi için ayırdıklarım, hatta 23 Nisan'a sakladıklarım bile var.

Tabii görüşmeler sonrasında tahmini ihtiyaç sayısı belirlendikten sonra.

Demet demet kartpostallar geldi.

Ben azıcık yaptım. İçlerine ne yazsan diye de eni konu düşündüm ama siz bakar mısınız gelenlerdeki anlatımların içtenliğine, güzelliklerine.... Keşke hepsini burada gösterebilsem.

Her biri bir başkası ile bütünleşti.

Sevgi ve uyum içinde :) Darısı milletimin başına! Dermişim .

Başka ne diyeyim ki...

Ömre ömür katarsınız siz!

Kalemliklerin içine saklanmış koyunlara gülüşüne bir bakın. Bakın bakın...

Yarın, öbür gün aynen ben inşallah :)