Bahar Gelecek Mi?

Bizim park da karlar duruyor.Bazı zamanlar güneş bulutların arasından bize bakıp,

içimize ılık umutlar bırakıyor.

Adını Bilmediklerim

Bu şey leri seviyorum.

Bana çocukluğumda hac dan dönenlere yapılan ziyaretleri hatırlatıyor.

İçinde gül yağı olan bu kutular zemzem ikramından sonra misafirlere tek tek dolaştırılır,

üzerindeki yuvalardan parmaklara gelen gül kokusu koklanır,boyna sürülürdü.
Bazen bir iki de göz yaşı dökülürdü.

Bu kutuların bir adı olmalı,ama ben bilmiyorum.

Bu yüzden onlara ' şey ' diyorum.

İşte bu şey lerin küçük olanı kayınvalidemin ailesinden.

Diğer ikisini antikacılar çarşısından almıştım.

Üzerinde poz verdikleri pudra pembesi örtüyü de ben boyamıştım.

Sarı güller...Annemin en sevdiği.
İnsanın sevdiğinin sevdiği ,gözüne hep güzel mi görünür?

55.Sayfa-Kitap Mimi

Yeşim (ojeli parmaklar) kitap mim i göndermiş bana.

Kitaplığından bir kitap seçiyor,55.sayfada yazanları paylaşıyorsun.

Ben S.Eyüboğlu'nun yayına hazırladığı,

36 yıl önce okul harçlıklarımı biriktirerek aldığım günü dün gibi hatırladığım
YUNUS EMRE kitabımı seçtim.

Çok uzun zamandır elime almamıştım.

Sararmş sayfaların arasından kimbilir hangi baharda kuruttuğum kır çiçekleri çıktı .

55.Sayfada ise çok sevdiğim dörtlüklerinden biri var;

Çalış,kazan,ye,yedir,

Bir gönül ele getir.

Yüz kabeden yeğrektir,

Bir gönül ziyareti.

Sayfanın başında şöyle yazıyor;

Yunus'ta dervişlik ayağı yerden kesilmeyen,yalancılar,yobazlar,sahte peygamberlerle savaşan bir bilgeliktir,bir köşeye çekilip etliye sütlüye karışmayan bir uysallık,uyduluk,neme lazımcılık değil.

Yunus'u ve dervişiliği böyle sananlar iyi dinlesinler şunları:

..............

Haram ile hamir tuttu dünyayı

Fesat işler gören kıymetli oldu.

Peygamber yerine geçen hocalar

Bu halkın başına zahmetli oldu.

Fakirler miskinlikten çekti elin

Gönüller yıkuben heybetli oldu.

.................

Bizim bugün dile getiremediklerimizi yüzyıllar önce söylemiş Yunus Emre.

Bu benim ilk mimim.

Eee...Yeşim,oldu mu dersin ?

Az daha unutuyordum,ben de sevgili colette 'i ebeliyorum :)

Cumartesi ve Taşmakaskağıt

Baraka Tasarım Atelyesinde,

cıvıl cıvıl gençlerle,

renk renk malzemeler,
çay,kahve ve sohbet eşiliğinde ,

harıl harıl çalıştık.

Kestik,biçtik,ölçtük,

sonundaaa....

Cici bici defterler yaptık kendimize.

Önce bir adet sırtı dikişli,bir tane de üstten dikişli

ama her ikisi de kedili defterler yaptım bende elceğizlerimle.

Sonra da kumaş kaplı bir defter daha.

Altta toplu gösterimde mevcut kendisi.

Velhasılı;

Geçtiğimiz hafta sonu ,

Taşkağıtmakas'ın o güzelim el yapımı defterlerinin sırlarını öğrenmek üzere

atelye çalışmasına katıldım.

Öğrendiklerimin başında bu iş için ciddi kol kuvveti gerektiği geliyor.

Gencecik,incecik üç genç kızın o güzellikleri ortaya koyması mucize gibi.

Sonra,tasarladığınız şey bittiğinde düşündüğünüz kadar güzel çıkmayabiliyor.

Bir öğleden sonra ancak 3 küçük defter yapılabiliyor :)

4.sünün malzemeleri elde eve dönülüyor.

ÇSM de Fransa

Güzel bir sergi değil mi?